Yalnız Gönüller

Bir gönül yalnızlığıdır yaşadığım Sevdalı gönüllerin uğramadığı rıhtımım Suyumu çekildi denizlerin hani aşk gemilerim? Maviye boyadığım hayallerim bulutları kandırmadı Onlar bile karardı nerede sevgi yağmurlarım? Neydi dünyanın adı umman mı demiştiniz? Bereketli toprakları fışkıran buğdayları Kim çaldı o sevgiyle açan gülleri? Şu geceye tutkun ay Yakamoz yaratmak ister eğilir denize Parıltılarını hain karanlık yok eder Lacivert denizimde gümüş oynaşmalar Sizde mi saklandınız? Muhteşem sabah güne açar gözünü Hafif meltemiyle yaklaşır dala, bir buse verir Neden hiddetlenir toprak neyi yerinden oynatır? Üstünde bin çeşit böceğiyle buram buram yaşam kokan Anam dediğim toprak, sen neye kırıldın böyle? Birlikte sımsıkı sarılıp dans ettiğimiz O güzel kemandan dökülen nağmeler Her sözü mıh gibi çakılan aşk sözcükleri Söylesene nereye gittiler? Avaz avaz sokaklar, sanki çırılçıplak ortalık Nefretin kol gezdiği Sevginin öksüz kaldığı amansız bir yalnızlık Islık gibi çınlıyor korkunun sevimsiz nefesi Her şeyin birden mi kırıldı kolu kanadı? Neden vazgeçtik sevmekten neyin mateminde yürekler? Kurban verdik sevgiyi, şimdi yalnız gönüller...