Boşlukta Kalan Bir Şiir

Bırak kendini yelkovanın dönüşüne. Geçerse geçsin zaman. Gözle dur sen yine. Gelir bir gün hiç gelmeyecek olan. Bırak kendini dünyanın çarkına. Dönerse dönsün talihin. En büyük armağandır sana, Habersizce verilen kaderin. Bırak kendini kendine. Bulunursa bulunsun gerçek. Aramaktan da vazgeçme. Karşılaşırsın kendinle er ya da geç. Bırak kendini kalemimin ucuna. Yazarsa yazsın seni bu şair. Gayret et sevilen olmaya. İlk adım budur işte aşka dair. Bırak kendini şiirime. Boşluk şiiridir ellerimin yazdığı. İnat et, istersen sevme. Usandıracaksın sonunda bu aşığı.