بخش ۲ - عین الیقین

کی و کو چند و چون و چیست چرا هست از اوصاف انتم الفقرا این همه وصف​ها ز امکان است علت احتیاج و نقصان است ذات حق کامل است و فوق کمال نرسد کس در او به وهم و خیال از تسلسل که نیست در امکان نبود دایما مکان مکان چون مکان را مکان محال بود خالق اندر مکان خیال بود گر بود مر ورا حدود و جهات متناهی شود حقیقت ذات جسم گردد کنون و از ترکیب محدث آید قدیم فرد مجیب ور حوادث بدو شود قایم حادثه دایما بود قایم عرش کان محدث است جای قدیم کی شود ای به فکر و فهم سقیم نقل و تحویل حاجت انگیزد نانشسته چگونه برخیزد پیش از این عرش و فرش و لوح و قلم برچه می​بود صانع عالم این زمان هم بر آن همی دانش ورنه قایل شوی به نقصانش زانکه آن حال اگر کمال بود نقص ضد است و آن محال بود این همه نقش وهم و پندار است عقل از این گفت و گوی بیزار است عقل در جای نطق کم نزند چون بدینجا رسید دم نزند بعد از آن حیرت است و بیهوشی به که آن راز را فرو پوشی شمه ​ای گفته می​شود دریاب تا نگردد خلاف شرط کتاب