بخش ۲ - عین الیقین

بهر تأکید آیت قرآن بشنو از عقل واضح برهان هیچ ممکن به خویش هست نشد شیب و بالا بلند و پست نشد دور باطل تسلسل است محال اوست پس مبدء و بدوست مال زانکه بر بود ذات خود موقوف نشود کس چو وصف بر موصوف نرسد جملۀ دوم به نخست هر دو گردند منتهی به درست ممکنیت ز ممکنی منفک نشود بی خلاف و شبهه و شک هرگز او واجب الوجود نشد منبع فضل و فیض و جود نشد واجب آنگه نمی​شود ممکن گردش ذات کی بود ممکن زانکه قلب حقایق است محال حاش لله ز ایزد متعال خود گرفتم که می​بگشت صفات منقلب کی شود حقیقت ذات صفت ذات هم نمی​گردد هیچ هستی عدم نمی​گردد صفت او چو اوست پاینده هم نمود است و هم نماینده