بخش ۳ - الضلال المبین

گیرد از کسب خویش رزق حرام قدری اینت حمق و جهل تمام شبهۀ او که منشأ شر شد با جوابش بسی مکرر شد بازخوان و بدان یکایک را تا کند زایل از تو این شک را تا کی آخر از این دورویی تو فتنۀ خلق و هرزه گویی تو یا مسلمان محض شو در دین یا بکلی طریق کفر گزین همه دانند مردم از که و مه که زن قحبه از مخنث به چون نه اینی نه آن همان و همین کرده دور از خودت به صد نفرین زان منافق همیشه نام تو شد اسفل السافلین مقام تو شد از مسلمانی این صفت دور است زانکه از شرک​های مستور است اندرین ره ترا بسی بیم است چاره تفویض یا نه تسلیم است هرکه در بحر دست و پای زند نفس خود را بدان تباه کند وان غریقی که تن در آب دهد هست ممکن کز آن بلا برهد اندر آب اوفتاده​ای زنهار قوت خویش را بدو بسپار آنکه خود را در آب مرده شناخت موج دریاش هم برون انداخت زانچنان بحر مظلم خونخوار تخته​ای نادر اوفتد به کنار