شمارهٔ ۱۲
ا ابراهیم شاهدی دده
0
Altın Yaprak
ای خاک درت سجده گه جمله جبین ها
زنار دو گیسوی تو سرفتنه دین ها
عشاق تو را طاقت جور و ستمت نیست
گشتند همه خاک درت بگذر از این ها
با عاشق خود جور و جفا کمتر از این کن
زیرا که ز خوبان نبود خوب چنین ها
بر تربت عشاق گذر کن که برآیند
جان ها به تماشای تو از زیر زمین ها
فریاد ز ترکان دو چشمت که دمادم
بر خلق کشانید ز هر گوشه کمین ها
گفتی کشمت شاهدی یا با غم و یا درد
خود نیست مرا هیچ شک و شبهه درین ها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş