غزل شمارهٔ ۱۰۱۱

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
علم صید است و قید کن محکم یاد می گیر و می نویسش هم نفسش جان به عالمی بخشد هر که با جام می بود همدم گر جهانی به غم گرفتارند دل شادان ما بود بی غم اسم اعظم مرا چو خرم کرد نخورم غم ز صاحب اعظم عقل خود را بزرگ می دارد نزد من کمتر است از هر کم مقدم ما مبارک است به فال ذوق ها می رسد در این مقدم نعمت الله به عالمی می داد بندگان سرخوشند و سید هم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.