غزل شمارهٔ ۱۱۵۲
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
بیا تا با تو ما همباز گردیم
به شهر خویشتن هم باز گردیم
چو شهباز آمدیم از حضرت شاه
بیا تا نزد آن شهباز گردیم
پر و بالی برآریم از حقیقت
بر اوج لامکان پرباز گردیم
فدای او شویم از خود به کلی
بر اوج عشق او جانباز گردیم
چو ما آن خاک آن گوییم زین ره
غبار او شویم و باز گردیم
درین ره مدتی رفتیم بی خود
روا نبود که خود ما باز گردیم
ندیم سیدیم و همدم او
از این همدم کجا ما باز گردیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş