غزل شمارهٔ ۱۱۵۳
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
هر آن نقشی که بر دیده کشیدیم
به جز نور جمال او ندیدیم
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم
چو قطره غرق بحر عشق گشتیم
محیطی را به یک دم در کشیدیم
خراباتست و ما مست و خرابیم
ز هر خم میی جامی چشیدیم
به عالم نعمت الله را نمودیم
از آن دم روح در مردم دمیدیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş