غزل شمارهٔ ۱۲۰۲

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
به سر خواجه که ما مستانیم غیر می هر چه دهی نستانیم داستان همه عالم ماییم دست ما گیر کز آن دستانیم در خرابات مغان مست وخراب ساقی مجلس سر مستانیم دل و دلدار خودیم و می و جام جان و جانانه و این وآنیم مطرب خوش نفس عشاقیم عاشقانه غزلی می خوانیم حالت ما دگر و ما دگریم خدمتش زاهد و ما رندانیم نعمت الله نهاده خوانی قدمی نه که همه مهمانیم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.