غزل شمارهٔ ۱۲۰۱
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
بنده سید سرمستانیم
همه عالم به جوی نستانیم
نقطه ای در الفی می یابیم
در کتبخانه کتب می خوانیم
باطنا گنج فراوان داریم
ظاهرا گرچه بسی ویرانیم
درد دردش به دوا می جوییم
دردمندانه پی درمانیم
از در شاه گدایی کردیم
لاجرم در دو جهان سلطانیم
آنکه گویند و همانش خوانند
گر تو آن می طلبی ما آنیم
نعمت الله به همه بنمودیم
سر پیدا و نهان می دانیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş