غزل شمارهٔ ۱۲۰۹

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
لذت رند مست ما دانیم عادی می پرست ما دانیم دل به میخانه رفت خوش بنشست نیک جایی نشست دانیم نقد گنجینه حدوث و قدم در وجود آنچه هست ما دانیم جام می را مدام می نوشیم توبه ما شکست ما دانیم رند مستیم و دامن ساقی خوش گرفته به دست ما دانیم دل ما تا ابد به عهد خود است از ازل عهد بست ما دانیم تو چه دانی که ذوق سید چیست ذوق این میر مست ما دانیم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.