غزل شمارهٔ ۱۲۱

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
در دیار تو غریبیم و هوادار غریب خوش بود گر بنوازی صنما یار غریب مخزن جمله اسرار خداوند دل است دل به من ده که بگویم به تو اسرار غریب گر غریبی برت آید به کرم بنوازش سخت کاریست غریبی مکن انکار غریب ما دعاگوی غریبان جهانیم همه در همه حال خدا باد نگهدار غریب دردمندیم و به امید دوا آمده ایم تو طبیبی و دوا کن دل بیمار غریب کار غربت چه اگر کار غریبی است ولی خوش شود گر تو بسازی به کرم کار غریب سید ماست سرجمله غریبان جهان که به سر وقت غریب آمده سردار غریب

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.