غزل شمارهٔ ۱۲۴۱

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
زاهدان را نرسد غیبت رندان کردن عیب باشد بر ما غیبت ایشان کردن بزم ما مجلس عشق است حریفان سرمست نتوان مجمع این قوم پریشان کردن خود گرفتم توانی که دلم آزاری این چنین کار خطرناک نبتوان کردن دل ما کعبه عشق است و مقام محمود باد ویران که دلش داده به ویران کردن برو ای عقل و مکن سرزنش عاشق مست بد بود سرزنش سید نیکان کردن

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.