غزل شمارهٔ ۱۲۸۲
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
از ما مکن کنار که ماییم در میان
ما را کنار گیر که آییم در میان
نوری از آن کنار به ما رو نمود باز
روشن چو آفتاب نماییم در میان
گر نه مراد اوست که گیریم در کنار
با این و آن همیشه چراییم در میان
بسته کمر به خلوت میخانه می رویم
آنجا میان خویش گشاییم در میان
عشقست جان عاشق و دل زنده ایم ما
ماییم حی و عشق نماییم در میان
عاشق کنار دارد و معشوق هم کنار
عشقیم و آمدیم که ماییم در میان
سید موحدیست که سلطان گدای اوست
اندیشه کج مبر که گداییم در میان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş