غزل شمارهٔ ۱۳۲۳

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
آبرو جویی بیا از ما بجو دل به دریا ده بیا دریا بجو دو جهان بگذار تا یکتا شوی آنگهی یکتای بی همتا بجو رند مستی گر همی خواهی بیا در خرابات مغان ما را بجو دیده بگشا نور چشم ما نگر عین ما در دیده بینا بجو ما به دست زلف او دادیم دل در سر ما مایه سودا بجو در عدم ما را حضوری بس خوش است گر حضوری بایدت آنجا بجو هر چه می بینی از او دارد نصیب نعمت الله از همه اشیا بجو

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.