غزل شمارهٔ ۲۳۳

گوهر دریای ما را آبرویی دیگر است نوش کن جام می ما کز سبویی دیگر است گفته مستانه ما ملک عالم را گرفت گوش کن بشنو خوشی کاین گفتگویی دیگر است دیگران فردوس می خواهند و ما دیدار یار همت عالی ما را جستجویی دیگر است خرقه خود را به جام می نمازی کرده ایم نزد رندان این طهارت شست و شویی دیگر است رنگ عشق و بوی معشوقست رنگ و بوی ما در میان عاشقان این رنگ و بویی دیگر است ما به جاروب مژه خاک درش را رفته ایم لاجرم ما را درین در آبرویی دیگر است سید از دنیا برفت و نعمة الله را گذاشت گرچه آن می کهنه است اینجا سبویی دیگراست