غزل شمارهٔ ۲۹۱
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
نعمت الله میر مستان است
در خرابات میر مستان است
در گلستان عشق رندانه
گوییا چون هزاردستان است
عقل از اینجا برفت و عشق آمد
موسم ذوق می پرستان است
عهد بستیم با سر زلفش
دل اگر بشکند شکست آنست
در عدم خوش به تخت بنشستیم
نزد اهل نظر نشست آنست
چون ز هستی خویش نیست شدیم
هستی اوست هرچه هست آنست
دامن سید است در دستم
جاودان بنده را به دست آنست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş