غزل شمارهٔ ۴۴۴

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
شهرت ذوق ما جهان بگرفت از مکان رفت و لامکان بگرفت قول مستانه ای که ما گفتیم دل عاشق به جان روان بگرفت هر کجا عارفی است در عالم این معانی از آن بیان بگرفت مطرب ما ترنمی فرمود خرقه جمله عاشقان بگرفت خوش نگاری گرفته ام به کنار او مرا نیز در میان بگرفت مدتی عقل بود همدم ما دل ما عاقبت از آن بگرفت عشق سید گرفت سخت وجود پادشه ملک جاودان بگرفت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.