غزل شمارهٔ ۴۵۶

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
نعمت الله مظهر ذات و صفات گه صفاتش می نماید گاه ذات عارفی چون او در این عالم که دید جمع کرده ممکنات و واجبات او به او باقی و ما باقی به او عمر جاوید است او را این حیات او یک است و گر یکی گوید که دو تو یکی می گو مگو آن ترهات درد دردش دردمندانه بنوش زانکه درد او تو را باشد دوات می کنم علم معانی را عمل کی پرستم صورت لات و منات سالها باید که تا پیدا شود همچو سید سیدی در کاینات

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.