غزل شمارهٔ ۵۰۷
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
گر آتش آه ما درافتد
صد شاه به یک نفس برافتد
دستی چه بود هزاردستان
گر دست زنیم بر سر افتد
افتاد به خاک و بر نخیزد
آن کو به دعای ما درافتد
در دامن ما کسی که زد دست
هستیم یقین که کمتر افتد
دجال اگر به خر نشیند
آید روزی که از خر افتد
وان کس که به صدق درنیامد
در خانه فقر بر در افتد
هر کس که رسد به نعمت الله
بر درگه او چو قنبر افتد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş