غزل شمارهٔ ۵۱۷

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
ترک چشم مست او دلها به غارت می برد جان فدای او که جان ما به غارت می برد ملک دل بگرفت و نقد و نسیه را هر کس که دید ترکتازی می کند آنها به غارت می برد عاشقیم و ما به عشق او اسیر افتاده ایم بنده فرمانیم اگر ما را به غارت می برد گر دل ما می برد شکرانه اش بر جان ماست جان رها کردیم دل را تا به غارت می برد بر سر بازار اگر شخصی دکانی می نهد دکه ویران می کند کالا به غارت می برد فتنه دور قمر بنگر که چون پیدا شده آمده تنها و تنها را به غارت می برد نعمت الله هر چه دارد در نهان و آشکار یا به حکمت می ستاند یا به غارت می برد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.