غزل شمارهٔ ۵۹۲

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
یاری که می ننوشد از ذوق ما چه داند ناخورده درد دردش صاف دوا چه داند همدم نگشته با جام ساقی کجا شناسد میخانه را ندیده بزم خدا چه داند حالم ز عاشقان پرس تا با تو باز گویند از عاقلان چه پرسی عاقل مرا چه داند از جام ابتلایش ذوقی که مبتلا راست هر کو بلا ندیده ذوق بلا چه داند گوید که ماجرایی با رند مست دارم رندی که مست باشد او ماجرا چه داند نوری که در دل ماست خورشید ذره اوست هر بی بصر ز کوری نور و ضیا چه داند سلطان خبر ندارد از حال نعمت الله اسرار پادشاهی مرد گدا چه داند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.