غزل شمارهٔ ۶۱۳
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
هرکه فانی شود بقا یابد
خوش بقایی از این فنا یابد
آنکه نام و نشان خود گم کرد
آنچه گم کرده است وایابد
بنده ای کو گدای سلطان است
پادشاهی دو سرا یابد
هر که با بینوا دمی دم زد
خوش نوایی ز بینوا یابد
غرق بحر محیط هر که شود
عین ما را به عین ما یابد
عشق مست است و عقل مخمور است
ذوق مستان ما کجا یابد
نعمت الله که نور دیده ماست
نور او را به دیده ها یابد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş