غزل شمارهٔ ۶۵۰

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
به حکایت شراب نتوان خورد عشقبازی به عقل نتوان کرد درد دردش دوای جان من است این چنین درد کی خورد بی درد عاشقی کار شیر مردان است کار مردان کجا کند نامرد آب گل را بگیر خوشبو شو که گلاب است نزد ما آورد مژدگانی که عاشق سرمست می فراوان برای ما آورد مست باشد مدام مست خراب از می ما کسی که جا می خورد نعمت الله را یکی داند هر که او در دو کون باشد فرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.