غزل شمارهٔ ۶۷۳
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
روی خود را به نور دل بنمود
نظری خوش به چشم ما فرمود
ساقی ما چو رند مستی دید
می خمخانه را به ما پیمود
دل ما را به لطف خود بنواخت
رحمتی هم به جای خود فرمود
آتشی رو نمود موسی را
در حقیقت اله موسی بود
در میخانه همه عالم
ساقی ما به روی ما بگشود
درد دردش دلی که نوش نکرد
درد او را کجا بود بهبود
جان عارف فدای سید باد
که دل عارفان از او آسود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş