غزل شمارهٔ ۷۱۱

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
عاشق آن است که معشوق به جان می جوید می رود بی سروپا گرد جهان می جوید همچو مجنون همه جا لیلی خود می طلبد همه لیلی طلبد وز همگان می جوید می کند دلبر سرمست مرا دلجویی بی تکلف دل من نیز چنان می جوید عارف از اول و آخر چو خبر می جوید ظاهر و باطن و پیدا و نهان می جوید هر کسی آنچه طلب می کند ار داند باز دامن خویش به دست آرد و آن می جوید رسته از نام و نشان نام و نشان جوید نه رسته از نام و نشان نام و نشان می جوید نعمت الله ز خدا از سر اخلاص مدام صحبت ساقی سرمست مغان می جوید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.