رباعی شمارهٔ ۲۳۱
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
بر خاک درش مست و خراب افتادم
همسایه او در آفتاب افتادم
گفتم که منم که نور او می نگرم
کشتی بشکست و من در آب افتادم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş