رباعی شمارهٔ ۲۳۲
ش شاه نعمتالله ولی
0
Altın Yaprak
با شمع رخش دمی چو دمساز شدم
پروانه مستمند جانباز شدم
آن روز که این قفس بباید پرداخت
چون شهبازی به دست شه باز شدم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş