شمارهٔ ۱۸۱
ا اسیر شهرستانی
0
Altın Yaprak
چو گل بر غنچه می خندد دهانت
زند سیلی به نسرین ارغوانت
ز باریکی حدیثی در میان بود
به یاد آمد مرا موی میانت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş