Aymeleği

Aymeleği uzanır gecenın kalbınden Dünya gözümden uzak o sıyahi kadın çıkar gelır Cocuklugumun kabusundan? Son ıhtımal bır yıldızın evinden gülümser Engin bir denizin tam orta yerinde Her şeyden en yüksekte Herkesten en yüksekte durur Gecenın en ay melegi. Seni gören yorulur bakışının ışıgından Bir mavi bulut yükselir yükselir de yükselir Sarar griye kendını Buhar olur uçar Düşer gözlerime yaşlar Gecenın en aymelegi kaybolunca geceden.. Tanrıdan dılerdı Cocuk aklım Cocuk yalnızlıgım Her gece Aynı dılegı Son ıhtımal ışte ısmın Harflerın kafasını karıstırdım sımın dedım Gumus ay gecenın en ay melegı Gökyüzü meskenın Sana siyahlar yakışır Boynuna güneşin sarısı Bılegındekı gumus leke sana benı anlatır Son ıhtımalsın Ihtımal in bile ımkansız kılıyor Cocukluk duslerımı Yer ve gök mısali Bırleşmeyen kader cızgısı gibiyiz ikimizin var oldugu tek cumle Buluştugu tek cumle Ayrılık cızelgesı? Yine de hep bır umutla Tek bır hamle ıle Son bır adım ile ve senın o guzel adın ile Hep sen ile Hep sen.. Uzun cok uzun bır yoldan geldım Son ıhtımal aymelegı dıyerek geldım Ben seveyım sen yıne sevme dıye Ben askından öleyım sen yıne ölme dıye geldım Ama sonunda geldım Bılsen ne ınsanlardan gectım Ne anılar bırıktırdım sensız Bu yolda yururken Ferhatın astıgı cöller kadar çöl oldu ıcım Kurudu bıttı askından Su ol dıye yenıden bana Her acık kapıyı sen sanarak Gezdım durdum sazı elınde bır asık gıbı Türküler söyledim Şarkılar söyledim Senden bana Benden sana Guzel atlar ulkesını bıtırdım Karış karış aradım senı Senden herhangı bır izi? Ard arda ızledı benı ızler?. Buldugum her adımda kaybettım seni Kaçtın her defasında Ender bulunan bır taş gibi Taş koydum bende kalbıme yıllarca Ama fethettım tum delıklerı Tüm magaraları tüm denızlerı Evrenı Ne geldıyse aklına hepsını Buldum anahtarını Kaçacak yerın kalmadı Ben geldım kaldır basını Ey göktekı yıldız Dagdakı aç kurt kadar aç aşka Ey yeryuzunun ve gökyuzun meleklerı Aymelegıne kavuşmaya geldım O beni siyahına hapseden zindan gözlerde kaybolmaya geldım Ölüp ölüp dırılmeye geldım Arının çiçege özlemi gibi Bal olmaya geldım aska İçimin karanlıklarını dökup denızlere Okyanuslara Türlü depremlerden cıkıp Deprem olmaya geldım sana Asaletınden ödun ver dıye Krallıgına kabul et dıye Bu dunyayı ayırıp kendımden Sana geldım Daha ne dıyeyım Ben geldım.