Gün Bitti

Gün bitti Şimdi baykuşların zamanı Sessizlik çığlık çığlık Yırtar sisli karanlıkları Işklar sarhoş Yıldızlar her gecekinden daha uzak Bin yıllık maziyi ulaştırır bana Şimdi o yıldız kimbilir nerde Yakınlık mı daha uzak Uzaklık mı daha yakın Sönmüş güneşin solgun yüzüne Bakamam ki gözlerim yok Geride bıraktığım onca şeye Ağlamak fayda eder mi gidenlere Döndürür mü boşluktan geriye herşeyimi Seni, beni, ikimizi, geleceğimizi... Tamam inadıma arka çıkacak kalabalıklar var Her şey hoş güzel, etrafta insanlar var Seni düşünmemek için yeterince konu oluyor Bazen anlamsız dalıyor gözlerim boşluklara Bazen de nemli bulutlara yeniliyor gözlerim Ya da televizyon izleyip Saçma bir espriye kahkaha bile atıyorum ama Ya gece olupta yatağıma yatınca Seni düşünmeme kim engel olacak Yağan yağmuru kim susturacak Avcumda kanayan umutlarımı kim sevecek Sabaha kadar üşüyen sırtımı kim örtecek Sana dönmemek için kim dizginleyecek Senin yaşadıklarında benzer mi Rahat uyuyabiliyor musun Döne döne yatak dar geliyor mu sana da Yoksa aynı yıldıza bakıp ben gibi Ağlamamak için gözlerini mi sıkıyorsun? Ben sadace yüreğimi tutsak aldım Gerisini sana bıraktım Gözlerimi, aklımı, ruhumu Onlar doyasıya senle Hem ağlıyor, hem seni düşünüyor Hem de hayalinle sevişiyorlar özgürce Bir yüreğim bana mahkum Seni unutmak için Kimselere bir daha girecek kapı açmamak için Senin mühürlediğin yerde Bir daha mektup okunmayacak Hiç bir zaman buruşturulup atılmaması için seni seviyorum deli, Ama sevgim aşamadı bazı engelleri Delisin, deliyim ama oda yetmedi Seni kendimden senden bile çok sevdim ama Bu da yetmedi Bir mor menekşe yetti sevdamın bitmesine Elinden kana kana içti başkaları Alay bile ettiler benle hatırlar mısın? Gururumun demirden kapıları kapandı Açılmaz kilitlerle, yüreğim üzerine Gururmu yenmek ne sana ne başkasına nasip olmaz Ne de bana Sana dönmemi gururumun cenazesine bıraktım Gelip öldürür müsün?