Köyüme Özlem

Çalıştım tarlada nasır tuttu ellerim Yaktı temmuz güneşi zaman zaman terledim Elde kürek toprağıda belledim Böyle gelip geçti, benim günlerim. Kuzuları otlattığım günler gelir aklıma Akşam çabuk olurdu, varamazdık farkına Dikerdik,dikerdik gözleri ayın şavkına Gitmezdik evlere dururduk inadına. Buğdaylar sarardımı imeceyle biçilir İçi yanar insanın soğuk sular içilir Sohbet muhabbet olur,akşamı tez getirir Yolunu gözlediğim, köyden vazmı geçilir. Sanki güneş doğar, çalışanın bağrında Alev alev yanar için suyun yoksa yanında Ayrı bir lezzet vardır eriğinde, kirazında Bir hoş olur dinlenmesi, yeşil üzüm bağlarında. Tarladır köylünün ekmek teknesi Çok zevkli olur ekin biçmesi Yedinizmi bilmem üzüm pekmezi Karapınar suyunun hoştur içmesi. Köyün odasında edilir sohbet Hepsi yaşlı dede gırgır muhabbet Kafayı şişirmezler vermezler zahmet Konular bellidir, ya mucize ya keramet. Kimi cami önünde ezanı bekler Kimi yürüyemez artık seksekler Seksenlik dedeler ölüm beklerken Ağlayan bebekler yarını bekler.