Düşünce Görürsün

BeN HelaL EdiyoruM Neden çağırmıyorsun, beni kendi yanına, Gireceğim belkide,ben toprağın bağrına, Bir daha zor görürsün,çağırsan da gelemem, Belki bu son görüşüm,belki çıkmam yarına. Yaşamışım ölmüşüm,sevmemiş isen beni, Sen sevmemiş olsan da,bil ki sevmişim seni. İnan ki bir son defa,seni görmek isterdim, Sevdiğimi söylemek,açamadığım derdim, Yüreğimi bırakıp,gideceğim dünyadan, İzin verseydin eğer,yüreğimi dökerdim. Yaşamışım ölmüşüm,sevmemiş isen beni, Sen sevmemiş olsan da,bil ki sevmişim seni. Bilirim ki artık geç,zaman aleyhimize, Yanmak bizim içinmiş,kavuşmak neyimize, Varsa sevgiden yana,senin üstünde hakkım, Ben helal ediyorum,son sözüm olsun size. Yaşamışım ölmüşüm,sevmemiş isen beni, Sen sevmemiş olsan da,bil ki sevmişim seni. Sinan Karakaş DüşüncE GörürsüN Ne kapımı çalan var,ne de halimi soran, Ne malım mülküm kaldı,ne de cebimde param, Gözlerim kapılarda,yüreğim dualarda, Ya kabir görünecek,yada derdime derman, Düşte bile düşünce,anlarsın düştüğünü, Terk edenleri görünce,anlarsın öldüğünü. Dalmışım geçmişime,kan akıttım içime, Fark ettim iltifatlar,paramla gençliğime, Düşenin dostu olmaz,düşmeden anlamadım, Artık bu yakınmanın,faydası yok kendime. Düşte bile düşünce,anlarsın düştüğünü, Terk edenleri görünce,anlarsın öldüğünü. Yıllar yılı dinledim,düşenin dostu olmaz, Gördüm ki her düşeni, dostları bile sormaz, Düşmeden düşmüş gibi,düşte çevrene bir bak, Tek tek uzaklaşırlar,yanında kimse kalmaz. Düşte bile düşünce,anlarsın düştüğünü, Terk edenleri görünce,anlarsın öldüğünü. Sinan Karakaş Bilgİ Muhtaçtır tüm insanlar,bilgi denen olguya, Elde edilen bilgi,konur uygulamaya, Yanlış bilgi de bilgi,doğru olan da bilgi, Ya yanlışa yönelir, ya yönelir doğruya. Nasıl beyaz var ise,karşılığı karadır, İkisi arasında,renk tonları gridir, Gride hem siyah renk,hem de beyaz renk vardır, Kafayı bulandıran,yanlıştaki doğrudur. Beyaz her zaman beyaz,doğru beyaz gibidir, Siyahın içindeki yalanlar hep gridir, Renk körü olmayalım,beyazı arayalım, Hedef beyaz olursa,bilin ki yol doğrudur.