Gel Kar(ın)daşım

İnsanoğlu var oldu bir erkekle dişiden O Adem O Peygamber belliydi gelişinden Annesiz babasızdı yaratıldı balçıktan Tüm insanlara ruhundan üflemişti Yaradan Yoktan ve örneksizken yaratıldı ilk insan Her şeyin esmasını öğretmişti o Rahman Sen ya benim kardaşım ya da karındaşımsın On sekiz bin alem içinde dünyadaşımsın Kendini bilip Rabbini bilen kardaşımsın Babamız bir anamız bir elbet karındaşımsın Sen benim gibi düşünmek zorunda değilsin Bırak insan insanlığın önünde eğilsin Ben, ben gibi olabilirsem bakarsın bana Düşün her insan bir alemdir atma yabana Tercih senin doğrun senin seçtiysen eğer İnsanlığa faydası yoksa ne kıymet değer Zorlama beni sen kendini bilirsen işte Doğrusu budur yanlış yok bu gidişte Nasıl dünya renkahenk, değildir siyah beyaz Güzel gör güzel konuş yalnız insan için yaz Yanlışı görür isen söyle dilin konuşsun Uygulamayı doğru yap ki muhatap sussun Sen de öleceksin bütün ölenler gibi Delinecek zannettin sensiz dünyanın dibi Gassallar yıkayacak buz gibi mermerlerde Bütün sevgiler biter ve bütün değerler de Buraya kadar bütün bakışlarımız ortak Sonrası sana muamma benim için mutlak Toprakta bitecekse hesaplar ne olacak İnanıyorum bir gün hesaplar sorulacak Ne zulmetmek var bende ne de zulme uğramak Temel hedef insandır insana saygı duymak.