İlk İnsan (Adem A.S.)

Maddesi toprak idi dünyanın öz maddesi Tekrar toprak olacak vücudun her zerresi İnsan olma payesi verildi ilk Ademe Akılla donatıldı Adem erdi erdeme Meleklere hitaben dedi Rabbül alemin Tanımını yaparak gelişini Ademin Halifem olacaktır kudretim izhar eden Akıl verdim ki ona üstün olacak sizden Endişe etmekteyiz fesatlar çıkaracak Korkarız ki bu varlık yere kan akıtacak Biz seni hamdederiz seni tespih ederiz Seni Mevla bilerek seni takdis ederiz İtiraz değil elbet sadığız yapılana Hikmeti öğrenmektir iman etmişiz sana Melekler rağbet etti bu şerefli makama İtiraz etti iblis secde etmem Ademe Allah gördü iblisi iblise sordu neden Sen niçin olmadın Ademe secde eden Ateş topraktan üstün diyerek sırt çevirdi Secde edemem ona kıskanıp deyiverdi Ateşten yaratıldım diyerek isyan eden İblis itiraz etti üstünüm ben Ademden Lanet ettim ben sana dedi şeytana Allah Tart eyledim dünyadan sana artık yok felah Şeytan süre istedi ba's gününe kadar bırak Ben nasıl aldatırım o münafıkları bak Sûra üfleninceye kadar serbestsin dedi Muhlis olan kullara erişemezsin dedi Melekler Rabbimize sensin mutlaka Sübhan Aczimizi bilerek yalnızca sensin Rahman İlim senin haznende bize öğreten sensin Hakikaten her şeyi, bilen sen, Alim sensin Öğretmişti ademe eşyanın esmasını Haber ver meleklere, eşyanın esmasını Sonra da yaratarak Ademin zevcesini Rahat edin diyerek cennetin müjdesini İmtihan etti Rabbim hem Ademle Havvayı Men etti bir ağaçtan kesin meyve yemeyi Şeytan yedirmek ister sakın ona kanmayın Sakın ola ağaçtan asla meyve almayın Ne yerseniz yiyiniz cennette her şey sizin Düşmeyin sakın ola tuzağına iblisin Setretmişti Rabbimiz Mahrem olan yerleri Mümkün değil görmezdi o ikisinin gözleri Şeytan ne yapıp etti yedirdi o meyveden Hemence kaçıverdi kimseye görünmeden Açıldı mahrem olan vücudun bölümleri İncir yaprağı ile yaptılar örtüleri Allahu Teala da nida etti onlara Nasıl siz inandınız iblis olan şeytana Ben sizi o ağaçtan nehyetmedim mi idi Şeytan size düşmandır ben demedim mi îdi Yeryüzüne ininiz budur sizin cezanız Artık orada durun ordan nasipleniniz Orada yaşayacak orda öleceksiniz Sûra üflendiği gün ondan çıkacaksınız Adem itiraf etti yaptığı hatâsını Pişmanlık duydu elbet bildi ki tövbesini Nefsine sitem etti azarladı kendini Tövbeye devam etti kesmedi ümidini.