Abdal

Meğer el bagdat basra yollarında mihricana gidermiş biz gerdege girer gibi girdik zindana akasyalar çiçegini dökmüştü murad almamış kızların solgun yüzüne düşmüştü hazan halkların canevine ne balı acı eyledik ne acıyı bal eyledik aç çocukların gözlerine vurgun yanımız acıysa acı dedi zindansa zindan ya biz tükenecegiz yada halkların canevindeki talan Bagdat basra yollarında bir abdal canım duymuş İsfihanda halı dokunur eni nedir boyu nedir bilmemiş onurunu mermi etmiş bir halkın kurtlar sofrasındaki özgürlük kavgasına küfür eylemiş Bagdat basra yollarında bir abdal canım yürüyor bademler çiçeklenirken bir eğri duruşu bir kirli vuruşu çogaltacak sosyalizmin eğik bayraklı neferleri bir halkı tüketirken o avuçlarına kına yakacak biz acıyı katran gibi emeriz canım elin oğlu acıyı bal eylemiş sevda hançer hançer bogazlanırken mahzenlerde sakatlanmış yanıyla çogalırken yaşamak el oğlu alanlarda gül dermiş kuş beslemiş