Gel Ki Son Demdeyim

Bir kalemin ucundaydın Bir Elif uzatımında Bir yürek çarpımındaydın Bir kirpiğin ucunda Bir şimşek çakımındaydın Bir günün doğuşunda Ve gittin akşam olmadan Gittin, Ama, bitmedin Gidişin karanlığa mahkum etti gözlerimi Soğuk mevsimlere saldın ellerimin sıcağını. Yüreğimin çarpışı vardı sen varken, bir çırpınışa döndü yokluğunda Gidişin götürdü bütün bildiklerimi Büktü belini bütün duygularımın. Sadece acı kaldı senden sonra içimde Yıkıldı sema, yarıldı yer sen benden gidince Kasvetli bir gökyüzüyüm o gün bugündür Gidişin kıyametmiş Varlığını kaybetmekmiş yokluğun girdabında Hüzün denizinde boğulmakmış Soluk alamamakmış Acının adıymış Oysa sen aşkın adını yazdın yüreğime Ne vakit ki seni yitirdim yitirdim yüreğimide Şimdi can çekişiyor içimdeki aşk Bu, ölüm anı, bu çok zor Gelde aşkın ölümü gözlerinden olsun Bir bakış nasip ette vuslata götürsün Getirsin aklıma bütün bildiklerimi Sen yitik yüreğimin yitmemiş özlemi Gel ki vuslatım o gözlerin Gel ki hasret göç edip gitsin Gel ki bütün gelmeklerin bittiği yerdeyim Gel ki son demdeyim.