Adı Birsen Olsun

hep dedeleri koydu adlarını "kız doğurmuş yine zındık adı birsen adı birsen adı birsen" üç defa üfledi kulaklarına baba yutkundu diyemedi "kader olsun" birsen bebek oldu ağladı genç kız oldu yüreğini sevi bağladı kendinden on yaş büyük ciğeri beş para etmeyen birine dede küplere bindi "alın kahpenin canını" baba yutkundu yutkundu "kadersizim" dedi içinden inme indi kalbine o gün defnettiler birsen el ayak çekilince gelebildi babasının mezarına "affet babam affet affet" dedi yüreği gözlerini yedi birsen bir başınaydı artık ciğeri beş para etmez adam birsen’in hayallerini bir bir yedi birsen bir gün batımında falezlerin üzerinden denizle güneşin buluşmasına izledi deniz güneşi ağır ağır yutarken bey dağları mor mor ağladı birsen gözlerini yumdu belleği çalıştı aklına lisede pas vermediği kara kuru oğlan geldi sonra ihanet geldi sokaklar geldi dede geldi babası geldi aklına gelen geldi aklına mukayyet olamadı beş dakika sonra polise ihbar geldi siren seslerini duydu akdeniz’in beyaz köpükleri eşliğinde güneş gibi ağır ağır birsen denizin kızı oldu ertesi gün hikayesi gazetelere manşet oldu.