Okul Men Olur

Gonca olur, Gül olur, adları Okul men olur onlara Ama varsa okuyanları İlkokul beş, belki de üçte "yeter" olur okudukları Örüklerinden asılır, cehalete diyet olur varlıkları Kırılan gonca güldür, dallarında büyüyense diken Batar batar batar... kanayan yüreklere Akrep ateşimde ölür Dilimde tüy olur beddua İlkokul üçten terk Diye geçer resmi kayıtlara Siyaha çürür mavi önlüğüm Düşümde kalır; Kara kalem, kokulu silgim, "Ayşe okula gel." yazılı defterim Silmek istiyorum yanlışları Silgim hâlâ okulda mı öğretmenim? Kaf Dağı'naydı yolculuğum Çekirge sürüleri geçti yurdumdan Hudut boylarım tel örgü Yuvasından düşen yavru kuşum Kanatlanıp uçmak istiyorum Uçmayı kim öğretecek bana öğretmenim? Dumanlı karanlıklarda Korkak geceler büyür içimde Cehaleti hangi asırda gömdünüz alınyazıma? Gölgeleri kim çizdi suratıma? Ellerimi hanginiz gömdü kuza? Bulup ellerimi çeksene öğretmenim! Geceye yüz dönmüş her günüm Demli acılar zerk edilir kanıma Sırıtan ikiyüzlü suratlar yapışır aynama Kurşun gömülür törenlerle canıma Bencil mutluluklarınız alır geleceğimi Karanlıkta gonca, gül olur mu öğretmenim? Gündüzlerimi ezdiniz pis karanlıklarda Öğrendikçe büyüyecekti yüreğim Harfler nasıl kurulur? Yirmi dokuz harften hangisi "Oku!" diye ünler öğretmenim?