A Y T E N...
S
0
Altın Yaprak
Namus
Hergele usturasından sızan kan
Ayten
Hangi büyük taşa vursa başını ölüm
Vurmasa müebbet yazar
……
Silah sesi
Vurulur aysız gece
Düşer şafak
İner yürekler yarıya
Keskin bir baykuş çığlığı yapışır cama
Kırılan gül sessizliğinde
Bir yıldız kopar güneşten
Elindeki kınası kararır Ayten'in
Zulasından bile of diyemez
Hayatı enine yararak yığılır yere
Silik bir silüet kanat açar göğe
Yıldızlar dizilir peşinden
Anne çığlığı eritir geceyi
Tüm ağıtları yükler zılgıtlarına
Sımsıcak bir zehir yayılır kana
Sevenlerinin yüreğindeki
Berrak sularda yol alırken Ayten
Haydi;
Gömün vicdanlarınızı tuza!
Toplayın utançlarınızı,
Alın bizden de beyinlerimizi, kurutup karartın
Ve bir celladın kanattığı öyküye gömün.
Cehaletin bilediği celladi dişlerinizle,
Kemirin "afrikayı"
Alın güneşi üstümüzden!
-Yüreklerimizi yumruk yapana kadar-
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş