Aşk İntiharı
S Snd
0
Altın Yaprak
Satırlarla dönüyorum acıya…
Yüreğimden sağanak sağanak
Yağan yaşlarla…
Yeşertme meylini yitirmiş,
İçime akıyor zehir misali…
Kor olmuşum yeni yangınlara ne hacet?
Sadece aşkı közlüyorum…
Çoklu yalnızlıklarda
Suskunluğumla ses oluyorum,
Yutkunmaktan dolup taşan yüreğime…
Dayanamıyorum kimsesizliğe,
Kimsemin her şeyim olduğunu
Anlayamamasına…
Acılarım koşar adım öldürüyor
Beni gün be gün…
Can yanışlarımdan bihaber yaşayan
Canımı acıtanı özlüyorum,
Sesini yalan aşkını…
Dermanım yok
İlacım çaresizlikte tükenmiş...
Yâr nerdesin demenin ne anlamı var?
Hep benimle olduğunu bile bile…
Uzayan geceler
Hiç doğmayacak sanılan
Gündüzlere gebe.
Yaşarken aydınlık kavramımı yitirdim,
Karanlıklara mahkûmiyetten…
Aşkı mutlulukla özleştirenler
Yalanlarına kendilerini bile inandırmışlar.
Sözde mutlulukları
Yürürlüğe koyup,
Gerçekleri aykırı bir şekilde
Yok saymışlar,
Beni aşk intiharına
Sürüklediklerini bilmeden…
Tutulmayacak vaatler
Arkası yarım gülüşler...
Ah! Bu muydu sevdalanmak…
Sevda adına söylediğim
Tüm türküleri unutuyorum artık…
Yalanlarla kandırıp,
Avutup kendimi
Acıya mıhlıyorum kalbimi
Mutluluğu haram edenlere inat…
Aşkı görmezden gelip
Benim tabularımı yıkanlar?
Söyleyin çok muydu sizden istediğim?
Aşk istedim,
Yalansız adil bir aşk…
Şimdi atlıyorum uçurumdan
Suçlu kendini biliyor
Vebalim boynuna,
Varsa vicdan azabın kalbine…
Aşka adadığım ömrümü
Yine aşk için sonlandırıyorum…
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş