Uzun Anlardan Sonra

Uzun anlardan sonra Penceremin boz ağacında bir yaprak yeşerdi Ve yeşil bir esinti uyuyan hücrelerimi titretti. Ve ben henüz Tenimin köklerini rüyaların kumlarına sokmamıştım Ki yola çıktım. Uzun anlardan sonra Bir elin gölgesi vücudumun üzerine düştü Ve parmaklarının titreşimi beni uyandırdı. Ve ben henüz Kendi yalnız ışınımı, İçimin karanlık uçurumuna atmamıştım Ki yola çıktım Uzun anlardan sonra Sıcak bir ışın saatin donmuş gölüne düştü Bir çapa geliş gidişini ruhuma döktü Ve ben henüz Unutkanlık gölüne kaymamıştım Ki yola çıktım. Uzun anlardan sonra Bir an geçti: Penceremin boz ağacından bir yaprak düştü, Bir el gölgesini vücudumun üzerinden topladı Ve bir çapa saatin gölünde dondu. Ve ben henüz gözlerimi açmamıştım Ki başka bir uykuda kaydım.