Bir Sen Kalırdın

Herkese açsaydım gönül bahçemi, Gülümden habersiz bir sen kalırdın... Bülbüller duysaydı sevda serçemi, Dalımdan habersiz bir sen kalırdın... Böyle mi olurdu gülüp geçseydim? Unutur muydum ki her gün içseydim?.. Sana sevgi için avuç açsaydım, Elimden habersiz bir sen kalırdın... Ölene dek sevmek kesin yasaydı, Gönlüm bu zindanda kaç sene saydı!.. Her seven kalp böyle kan ağlasaydı, Zulümden habersiz bir sen kalırdın... Çektiğim ıstırap gelseydi dile, Goncalar kururdu üzüntü ile; Duyardı sesimi taş duvar bile, Halimden habersiz bir sen kalırdın... Gözümden bir damla düşerse yere, Bil ki, ömrüm sona ermek üzere. Uğrunda ölseydim her gün bin kere, Ölümden habersiz bir sen kalırdın...