Nefes

Buralar soğuk,yokluğun düşman.. Ben uyurdum bazen,şiirlerinin omuzunda. Yük olurdum sana,hayatın akarken ve tutamazken hani sen.... Hayat akardı çünkü;sen yetişemezdin.. Ağlardın o dem,ayakların orda dururdu,kalbin kanadımda.. Yazaradım gelırdın bana,adım adım. Dudağının kenarında, hep bir isyan asılı kalırdı.. Diyemezdin.. Ne desen olmazdı, bilirdin.. Döner dururdun,karışarak; başında kavak yelleri, Büyütürdü yalnızlığın seni; Büyümeyi, hiç seçmezdin. Türkülere bulanırdın,şiirlerde kan kusardın.. Söylesen bir türlü,çığlığın bin türlü.. Susmalar yakıştırırdın kendine, Susardın..Günlerce susardın; Haftalarca susardın.. Sonra gidip, kan kusardın, Bir şiir yazardın,şair gönlünden yellere verdiğin, Çekerdin kılıcını; saplardın,o dağın zirvesine... Gelmeyi, herşeyden çok isterdin.. Ve hiç gelemezdin... Gidip,bir buluta sığınırdın,sen de onun gibi dökülmek isterdin, Kurtulmak isterdin _ah min’el aşk_çokta denemiştin. Olmadı... Çaresiz,geri dönerdin kuytularıma.. Ne gidebilirdin ne kalabilirdin.. En çok, bu çıkmaz yakardı seni.. Yakar atardı,taşı fırlatır gibi; Bir kaldırımın dibine.. Bilirdim;özlerdin,susardın. Bilirdin; özlerdim,susardım. Bir ses duyardın,ben çıkmazlarda yol ararken sevdama.. Bir güvercin konardı avuçlarına, hatırlatırdı beni sana. Vazgeçerdin,savaşmaktan. Vazgeçerdin artık, yenmeye çalışmaktan.. İstanbul ’da deprem olurdu,sen devrilirdin, Sen kalırdın , enkaz altında.. Dağları devirirdin,aşkına bir şey olsa; Devirirdin ya.. Yıkardın surları,tarihin yıkamadığı; Kalesinde barındırmıyorsa beni.. Sonra tutup,kalemini kırardın Yazamıyorsa,kanatlı ateşini.. Severdin,sevmek yetmezdi Çok severdin. O yüzden susardın,şair sözlüğün yetmezdi,şiire söz geçirmeye : Susardın. Hiç kimse susarken,bu kadar çok konuşamazdı. Hiç kimsenin sessizliği,ben de bu kadar çığlık olamazdı... Ruhlarımız yaralıyken,çağırırdı bizi koca şehirler, Geri geri giderdi adımlarımız, Dileklerimizin sesi yekpare_ah bin ’el aşk_ Sözsüz kalırdı ;gece: Çözümsüz kalırdı; bilmece.. Aşk dergahının ortasında, ayrılırdı bir zaman ; ortadan ikiye Bölünürdü aşk.. Sen yarım,ben yaralı Düşerdik yollara,birbirimize dönmeyen, Aşk ateşinde kül ;sönmeyen... Sen orada, ben burada Herkes bizi yaşıyor, sanıyordu:nefes.... Aşkına kavuşmazda divane,olmaz mıydı pervane..!!