Şair Kalemi Kırarsa

aşk; şairi sırtından değil alnından vurur. ve adı işte o vakit kader olur... önce gözündeki yaştan korkacaksın bir şairin, ardından; ardı arkası kesilmeyen hüzünlere mübtela yüreğinden... ve kaleminden korkacaksın gözgöre göre kırar diye... varsın öyle yarım kalsın sırlı düşlerin, at anahtarını da melal denizlerine akıntılarda sürüklensin sencileyin... yalın/ayak yürü ve bir o kadar da telaşsız t/uzak bil, seni bana getiren bütün yolları... ve baharları;bahane bil... güvercinlerin ürkekliğinden ürper, nem kap bulutlardan benden önce ifşa et sırr ı aşkı... dipsiz kuyuları dost bil eylül gözlerine siyah yerine ma/v/i sürme... sözlerimi aşka sayeban değil, zehr eyle yüreğine...