شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح وزیر

ای صاحبی که بروز را صدر و سر تویی فرخ وزیر داد ده دادگر تویی نام عمر ترا و ز همنامی عمر در سیرت عمر چو عمر نامور تویی نام عمر بعدل و سیاست سمر شدست امروز هم بعدل و سراست سمر تویی از عدل او بگرد جهان جز خبر نماند واکنون عیان کننده این خوش خبر تویی در مذهب تناسخ اگر راستی بدی گفتی هر آنکه دید ترا کان عمر تویی چون خلق را بداد عمر دل نهاد کیست شاید گران یکی نبود چون دگر تویی از عدل تو خلایق در خواب رفته اند وز حرف عدل اندر خالق سهر تویی اسلام را بلاد و کور بی نهایت است تیمار دار جمله بلاد و کور تویی بی تو جهانیان همه بیروح صورتند از بس بزرگواری روح صور تویی بر جان آنکسی که بجان کسی ازو اندک ضرر رسیده تمامی ضرر تویی از گونه گون هنر دل تو گنج گوهر است واندک هنر خریده بگنج گهر تویی گنج گهر تویی و زاحسان و مردمی گنج گهر دهنده بمرد هنر تویی از یک بدست کلک مظفر بوقت کار بر صد هزار خنجر و تیر و تبر تویی آشوب و شور و فتنه و شر هر کجا که خاست آرام شور و فتنه و آشوب و شر تویی گنج و ولایت و حشم پادشاه شرق اینها همی که برشمرم سربسر تویی گر شاه مرترانه پسر هست چون پسر ور شاه را پدر نه تویی چون پدر تویی لابد که شاهرا پدری او ترا پسر او مشتهر بدان و بدین مشتهر تویی از تیغ پرورنده شغل پدر شه است وز کلک پرورنده ملک پسر تویی صاحبقران ستاره شمر جز ترا نهاد صاحبقران بر غم ستاره شمر تویی آنکس که پیش همت و دست جواد او گردون زمین نماید و دریا شمر تویی از حلم و از تواضع و از جاه و از شرف گردون سرکش وز می بارور تویی جانهای سرکشان چو فدای تن تو است ایشان تنند جمله بران تن چو سر تویی هر کس ندیده شکل قضا و قدر بچشم از عزم و جزم شکل قضا و قدر تویی بر مسند و سریر وزارت بفر و زیب چون بر سپهر طلعت شمس و قمر تویی زین پیش فروزیب بد از مسند و سریر واکنون سریر و مسند را زیب و فر تویی نزد رعیت و حشم پادشاه شرق صدر ستوده خصلت نیکو سیر تویی تیر از کمان ظلم چو انداخت ظالمی تا بر ستم رسیده نیاید سپر تویی کاریگر است تیر سحرگاه عاجزان بخ بخ ترا که رسته ز تیر سحر تویی گردون بشرم سیر کند بر سر تو زانک از پای قدر و همت گردون سپر تویی طوبی است در جنان شجر و این خجسته ملک امروز چون جنان و چو طوبی شجر تویی اولاد و اقربای چو برگ و بر تواند بروی ستوده برگ و پسندیده بر تویی کس نیست در زمانه که در سایه تو نیست ای چون درخت طوبی طوبی مگر تویی تا مستقر طوبی خلد است خلد باد هر مستقر که ساکن آن مستقر تویی هرگز مباد سایه عمرت گذشته زانک طوبی تویی و سایه نابر گذر تویی خیر البشر شفیع تو بادا بروز حشر کامروز خیر امت خیرالبشر تویی