Fútil beneplácito

S Stéphane Mallarmé Stéphane Mallarmé
0 Altın Yaprak
¡Princesa, cómo envidio la suerte de esa Hebe que de la taza sube hasta tus labios grana! Mas quien no es ni aún abate, ni a desear se atreve ver su desnudo en rosa sobre tu porcelana. Yo no soy el cojín que dibuja tu codo ni el carmín de tus labios, ni tu borla empolvada, ni tu lindo abanico... Mas si a pesar de todo me has mirado tú, rubia por orfebres peinada, nómbrame... porque son tus sonrisas frambuesa un travieso rebaño de corderos, Princesa, que parecen corazones, rumian almas sumisas. Nómbrame... y que Cupido alado de un extraño abanico me pinte cuidando tu rebaño... Princesa, nómbrame pastor de tus sonrisas.

Bu metin şairin özgün dilinde (Fransızca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.