İmbat

Devirdim sayfaları! gönlümde yine hüzün var. Kaçmak! oralara kaçmak! Nasıl da mutlu kuşlar Göklerde köpükler arasında kanat çırpmaktan! Denizde ıslanan yüreğimi bu yolculuktan Hiçbir şey durduramaz, ne gözlerin yansıttığı O yaşlı behçeler, ne lambamın sürgün ışığı Aklığın savunduğu boş kâğıda bakıp duran. Ne de emzikli gelin bebeği doyuran. Gideceğim! Ve gemim doldurup yelkenlerini Kalkıyor, götürmek için o ülkelere beni! Hüzün bu, acımasız umutlarla aldanıyor, Sallanan mendillere yine inanıp kanıyor! Fırtınaları çağıran şu direkler, kim bilir Rüzgârların gömdüğü o batık gemilerdendir, Şimdi ne direkleri ne adaları kaldı... Boş ver kalbim, dinle tayfaların şarkılarını! Çeviri: Erdoğan Alkan