Acı İrtihal

Yetim çocuğun yüzünde ki hüzne dönüşmüş Ömür saatimin akrebi yelkovanı Artık bana küsmüş Son zil çalacak biliyorum Köz köz ateşlerim sönmüş Vazomda ki güllerimin gülen yüzü düşmüş Nafile artık çaba göstermek Oynanan bu son perde Karanlığa terkedilmiş bir sokağın Titreyen lambalarından dökülüyor Karlara eş duygularım sönüyor Gök suratını asmış Ağlamaklı hesaplarda Şimşekler çakacak ruhumda Sıkıntısı lacivert yağmur bulutlarında Aheste aheste yaklaşma acı irtihal Ömrün son anlarıdır artık Kırık kemanın can direği bir yanda Nağme bir yanda Ben bir yanda Ecelimse tam şurada sol yanımda Gök kubbe de hoş bir seda yankılanır Bülbül vakti bilmez, Ruhumda ki gonca güle dolanır Ah gonca gülüm oda açmaya çalışır Hayatiyetle gözünü gerçeğe kapatır Tan vaktiyle Bir sela duyarsan ıraklardan Hicran yaşlarını akıtırsa gözlerin Ve en derininde Bir sızlama duyarsa yüreğin Beyaz güllerle dolan makberimde Mahşere dek bil ki seni severim